நியாண்டர்தால்களின் மரபணுகள்: மனிதர்களின் முக வடிவத்தில் தாக்கம்

நியூ டெல்ஹி, இந்தியா 12 ஜூலை, 2026 ALN: சுமார் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அழிந்துவிட்ட போதிலும், நியாண்டர்தால் மனிதர்கள் இன்னும் விஞ்ஞானிகளை வியப்பில் ஆழ்த்துவதிலும், செய்திகளில் இடம்பிடிப்பதிலும் தங்களது புகழை தக்க வைத்துள்ளனர்.

ஒரு காலத்தில் நாமும் நியாண்டர்தால்களும் இந்த பூமியைப் பகிர்ந்து வாழ்ந்தோம். மனிதர்களின் பரிணாம வளர்ச்சியில் நெருங்கிய உறவினர்களான அவர்கள் சுமார் 4 லட்சம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்தனர். அவர்களின் மரபணு பாரம்பரியம் இன்றும் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கிறது.

உண்மையில், நியாண்டர்தால்களிடமிருந்து நாம் பெற்ற சில மரபணு பண்புகள் மனிதர்களுக்கு பரிணாம வளர்ச்சியில் முன்னிலை அளித்ததுடன், உயிர்வாழ உதவியதாக சில நிபுணர்கள் நம்புகின்றனர்.

முழுமையான நியாண்டர்தால் மரபணுவின் முதல் உயர்தரப் பிரதி எடுக்கப்பட்டதிலிருந்து, உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் உள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள் தற்போதைய மக்களிடம் அதன் தடயங்களைத் தேடி வருகின்றனர்.

அத்தகைய ஆராய்ச்சியாளர்களில் ஒரு குழு, லத்தீன் அமெரிக்க மக்களை மாதிரியாகக் கொண்டு ஆய்வுconduct செய்து, அதன் முடிவுகளை 2023ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டது.

"லத்தீன் அமெரிக்க தன்னார்வலர்களுடனான இந்தத் திட்டம், நியாண்டர்தால் ஐரோப்பியர்களின் முன்னோடி மட்டுமல்ல, பூர்வீக அமெரிக்கர்களின் முன்னோடியும் கூட என்பதை மிக நன்றாகக் காட்டுகிறது," என்று இந்த ஆய்வின் ஆசிரியர்களில் ஒருவரான மரபியல் நிபுணர் பியர் ஃபாக்ஸ் பிபிசி முண்டோவிடம் கூறுகிறார்.

"பூர்வீக அமெரிக்கர்கள் மனிதகுலத்தின் ஆசியக் கிளையிலிருந்து வந்தவர்கள். சுமார் 50,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நியாண்டர்தால்களும் நவீன மனிதர்களும் இனக்கலப்பு செய்தபோது ஏற்பட்ட மரபணு தாக்கம் அவர்களிடமும் காணப்படுகிறது,"

இவ்வாறு, அந்த கலப்பின் விளைவாக உருவான முன்னோர்களின் மரபணுக்கள் "படாகோனியா வரை சென்றடைந்தன."

தொடக்கப் புள்ளி

இந்த ஆய்வுக்குப் பின்னால் லத்தீன் அமெரிக்காவின் பன்முகத்தன்மை மற்றும் பரிணாம பகுப்பாய்வுக்கான கூட்டமைப்பு உள்ளது. 2010-ல் லண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியின் மனித மரபியல் பேராசிரியராக இருந்த இந்த கூட்டமைப்பின் முக்கிய ஆய்வாளர் ஆண்ட்ரெஸ் ரூயிஸ் லினாரெஸ் ஓர் அறிவியல் திட்டத்திற்காக லத்தீன் அமெரிக்காவில் உள்ள மானுடவியலாளர்கள் மற்றும் மரபியல் நிபுணர்களைத் தொடர்பு கொண்டபோது இந்த கூட்டமைப்பு தொடங்கியது.

மெக்சிகோ, கொலம்பியா, பெரு, சிலி மற்றும் பிரேசில் ஆகிய நாடுகளின் நகர்ப்புற மக்களின் உடல் தோற்றம் மற்றும் மரபணுத் தொகுப்பை வகைப்படுத்துவது இதன் நோக்கங்களில் ஒன்றாகும்.

இந்தக் குழுவில் இணைந்த நிபுணர்களில் ஒருவர் மக்கரேனா புவென்டெஸ் குவாஜார்டோ. அவர் சிலியில் 2,000-க்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வலர்கள் பங்கேற்ற ஆராய்ச்சியை ஒருங்கிணைத்தார்.

இப்போது லண்டன் கிங்ஸ் கல்லூரியின் கல்வியாளராக இருக்கும் அவர், பிபிசி முண்டோவிடம், 2012 மற்றும் 2014-க்கு இடையில் மற்ற நான்கு நாடுகளிலும் உள்ள தனது சக ஆராய்ச்சியாளர்களும் ஆயிரக்கணக்கான பங்கேற்பாளர்களிடமிருந்து மாதிரிகளைச் சேகரித்ததாக தெரிவித்தார்.

டிஎன்ஏ-வைப் பெறுவதற்காக உயிரியல் மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டன, அதிலிருந்து மரபணு வகை பெறப்பட்டது.

மேலும், நாம் காணக்கூடிய பண்புகளான தோற்றவமைப்பு பற்றிய தகவல்களும் சேகரிக்கப்பட்டன, எடுத்துக்காட்டாக முடி, கண்கள், தோல் நிறம் உள்ளிட்டவை.

பங்கேற்பாளர்களின் முகப் புகைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டன, அதே போல் தலையின் சுற்றளவு, இடுப்பு, எடை, உயரம் போன்ற மானுடவியல் அளவீடுகளும் எடுக்கப்பட்டன.

கூடுதலாக, சுமார் 1,000 பேர் கொண்ட குழுவிடம் பல் அச்சுகள் எடுக்கப்பட்டன.

நியாண்டர்தால் பற்றிய யோசனை எப்படி வந்தது?

சேகரிக்கப்பட்ட தகவல்களின் அளவு மிகப் பெரியதாக இருந்தது. அவை பல்வேறு வகையான ஆய்வுகளுக்கான அடிப்படையாக அமைந்தன. அவற்றில் ஒன்று, மக்களின் மூதாதையர் மரபை கண்டறியும் ஆய்வு ஆகும்.

"ஒரு சாதாரண லத்தீன் அமெரிக்க நபரின் மரபணுக்களில் பொதுவாக மூன்று முக்கிய மூதாதையர் மரபுகளின் கலவை காணப்படும். அவை பூர்வகுடி அமெரிக்கர், ஐரோப்பியர் மற்றும் ஆப்பிரிக்கர் மரபுகள். இந்தக் கலவை அவர்களின் டிஎன்ஏ-வில் தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கிறது. மேலும், இது அந்தப் பகுதியின் வரலாற்றுடன் நெருக்கமாக தொடர்புடையதற்கான சான்றாகவும் உள்ளது" என்கிறார் புவென்டெஸ்.

மரபணு ஆய்வுகள்

"ஜீனோம்-வைட் அசோசியேஷன் எனப்படும் புள்ளிவிவரப் பகுப்பாய்வைப் பயன்படுத்தி, சுமார் 6,000 மக்களின் 700,000 மரபணு அடையாளங்களை ஒரே நேரத்தில் பகுப்பாய்வு செய்து, அவற்றின் தோற்றவமைப்புத் தகவல்களுடன் ஒப்பிட்டு, நாங்கள் பகுப்பாய்வு செய்த வெவ்வேறு தோற்றவமைப்புகளுடன் தொடர்புடைய மரபணுப் பகுதிகளைக் கண்டறிய முடிந்தது." என்கிறார் புவென்டெஸ்

லத்தீன் அமெரிக்கர்களின் இந்த மாதிரிகள் நியாண்டர்தால்களிடமிருந்து நாம் எதைப் பெற்றோம் என்பதைக் கண்டறிய உதவுமா என்ற யோசனை அப்போதுதான் வந்தது.

"அந்த யோசனை பிறகுதான் வந்தது, மாதிரி சேகரிக்கும்போது அது இல்லை," என்கிறார் புவென்டெஸ். "தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களோடு அது இணைந்தது."

"நியாண்டர்தாலுடன் ஒப்பீடு செய்ய, ஒரு நியாண்டர்தால் மரபணுத் தொடர் தேவை. அப்போது அந்தத் துறை இன்னும் ஆரம்ப நிலையில்தான் இருந்தது."

2022-ல் ஸ்வீடனின் ஸ்வாண்டே பாபோ நியாண்டர்தால்களின் மரபணுக் குறியீட்டை விடுவித்ததற்காக நோபல் பரிசு பெற்றார்.

இந்த இனம் சுமார் 400,000 முதல் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இன்று ஐரோப்பா மற்றும் ஆசியாவின் சில பகுதிகளில் வாழ்ந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

நியாண்டர்தால்களுக்கும் நவீன மனிதர்களுக்கும் இடையிலான கலப்பினால், யூரேசிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் 2% நியாண்டர்தால் டிஎன்ஏ-வைக் கொண்டுள்ளனர் என ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

"அவர்கள் முற்றிலும் அழியவில்லை. நம்மில் சிலருக்குள் அவர்கள் இன்னும் கொஞ்சம் வாழ்கிறார்கள்," என 2010-லேயே பாபோ பிபிசியிடம் கூறியிருந்தார்.

முதல் நியாண்டர்தால் மரபணுவின் வரிசை முறையை உருவாக்கியது லத்தீன் அமெரிக்காவின் பன்முகத்தன்மை மற்றும் பரிணாம பகுப்பாய்வுக்கான கூட்டமைப்பு போன்ற உலகம் முழுவதிலும் உள்ள ஆராய்ச்சிக் குழுக்கள் தங்கள் எல்லைகளை விரிவாக்குவதற்கான கதவைத் திறந்தது.

"திட்டம் முன்னேறியபோது, குழுவில் இருந்த சிலர் 'இந்தத் தரவுகளில் நியாண்டர்தால்களின் தடயங்கள் உள்ளனவா என்று ஏன் பார்க்கக்கூடாது?' என்று கேள்வி எழுப்பினர். அப்படித்தான் இந்த நியாண்டர்தால் ஆய்வு தொடங்கியது," என்று புவென்டெஸ் நினைவு கூறுகிறார்.

"ஒப்பீட்டளவில் புதியவர்கள்"

ஆய்வின்போது, மூக்கின் உயரத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு மரபணுப் பகுதியை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். இந்த மரபணுப் பகுதி நியாண்டர்தால்களிடமும் காணப்பட்டது. அதே மரபணுத் தடயம், பூர்வகுடி அமெரிக்கர் வம்சாவளியைக் கொண்ட சில லத்தீன் அமெரிக்கர்களிடமும் இருப்பதை அவர்கள் கவனித்தனர்.

"இதை எப்படித் தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது?" என்று புவென்டெஸ் விளக்குகிறார்.

"லத்தீன் அமெரிக்க மக்கள் ஒப்பீட்டளவில் சமீபத்தில் உருவான மக்கள்தொகை என்பதால்தான். சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இங்கு பூர்வகுடி மக்கள் மட்டுமே வாழ்ந்தனர். பின்னர் வெளிநாட்டினர் வந்தனர், கலப்புத் திருமணங்கள் நடந்தன. அதன் விளைவாகவே இன்றைய லத்தீன் அமெரிக்க சமூகம் உருவானது. இந்த ஒப்பீட்டளவில் சமீபத்திய கலப்பு, மரபணு ஆய்வுகளுக்கு ஒரு நன்மையாக உள்ளது. ஏனெனில் கலப்பு நிகழ்ந்த காலம் அதிகம் பழமையானதல்ல. அதனால் அமெரிக்கக் கண்டத்தில் வாழ்ந்த பல்வேறு மனிதக் குழுக்களிடமிருந்து வந்த மரபணுத் துண்டுகளை எளிதாக அடையாளம் காண முடிகிறது," என்று அவர் கூறுகிறார்.

எனவே, 2023-ல், ஆராய்ச்சியாளர்கள், 'கம்யூனிகேஷன்ஸ் பயாலஜி' இதழில், "மனிதர்களின் மூக்கு வடிவத்தில் நியாண்டர்தால் மரபணுக்களின் தாக்கம்: முக அமைப்புடன் தொடர்புடைய புதிய மரபணுத் தடயங்களை கண்டறிந்த ஆய்வு" என்ற ஆய்வை வெளியிட்டனர்.

அந்த ஆண்டில், லண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரி தனது இணையதளத்தில், 'நியாண்டர்தால்களிடமிருந்து மரபுரிமையாகப் பெறப்பட்ட மூக்கு வடிவ மரபணு' என்ற கட்டுரையை வெளியிட்டது.