Bloomberg Diperintahkan Bayar Ganti Rugi $230,000 kepada Shanmugam dan See Leng

Singapura, Singapura 14 Jul 2026 ALN: Mahkamah Tinggi di Singapura telah mengeluarkan keputusan penting pada 14 Julai yang lalu, di mana ia memutuskan untuk menganugerahkan ganti rugi sebanyak $230,000 kepada setiap seorang menteri Kabinet, iaitu Menteri Penyelaras bagi Keselamatan Negara merangkap Menteri Ehwal Dalam Negeri, Encik K Shanmugam, dan Menteri Tenaga Manusia, Dr Tan See Leng. Keputusan ini diambil selepas mahkamah mendapati bahawa ada unsur fitnah dalam laporan yang diterbitkan oleh penyedia berita terkenal, Bloomberg, serta wartawannya.

Hakim Audrey Lim, yang mengetuai kes ini, mendapati bahawa wartawan hartanah, Low De Wei, yang bertanggungjawab menulis laporan bertajuk "Singapore mansion deals are increasingly shrouded in secrecy" atau dalam bahasa Melayu, "Urus niaga rumah agam Singapura semakin diselubungi kerahsiaan", telah menyebarkan maklumat yang tidak tepat. Hakim Lim menyatakan bahawa wartawan tersebut mengetahui bahawa maklumat yang digunakan dalam laporan itu adalah palsu, atau sekurang-kurangnya menerbitkannya tanpa mengambil kira sama ada ia benar atau tidak.

Dalam keputusan mahkamah, Hakim Lim juga menekankan bahawa tindakan Bloomberg untuk meniadakan sekatan bayaran bagi laporan berkenaan menunjukkan niat jahat. Ini menunjukkan bahawa pihak Bloomberg berusaha untuk memastikan artikel itu dapat diakses oleh lebih ramai orang, tanpa mempertimbangkan kesan negatif yang mungkin timbul akibat penyebaran maklumat yang tidak benar.

Encik Shanmugam, setelah keputusan mahkamah diumumkan, mengulas bahawa ini adalah salah satu sebab utama mengapa beliau memilih untuk memulakan prosiding saman fitnah, meskipun ia bermakna beliau harus menyerahkan diri kepada penelitian awam dan pemeriksaan balas di mahkamah. Beliau menegaskan bahawa jika organisasi media yang tidak bertanggungjawab seperti Bloomberg dibiarkan menerbitkan penipuan dan kepalsuan mengenai pegawai awam tanpa sebarang akibat, ia akan mencipta norma baharu yang merugikan masyarakat.

Dr Tan See Leng juga menyuarakan pendapatnya berkenaan keputusan mahkamah tersebut. Menurut beliau, kes ini bukan sahaja tentang melindungi integriti dan reputasi peribadi, tetapi juga tentang kedudukan jawatan yang dipegangnya. Beliau menekankan pentingnya pemegang jawatan politik untuk melaksanakan tugas mereka dengan integriti dan bersikap terbuka kepada penelitian serta kritikan yang sah. Dalam konteks ini, laporan media juga perlu adil dan tepat, terutamanya apabila ia melibatkan dakwaan yang berpotensi merosakkan reputasi seseorang.

Sebagai tanda solidariti dan komitmen kepada masyarakat, kedua-dua Encik Shanmugam dan Dr Tan telah mengumumkan bahawa mereka akan mendermakan jumlah ganti rugi tersebut kepada badan amal. Ini menunjukkan bahawa mereka tidak hanya berjuang untuk hak peribadi mereka, tetapi juga berhasrat untuk memberi kembali kepada masyarakat yang mereka wakili.

Kes ini bermula apabila Encik Shanmugam dan Dr Tan menyaman Bloomberg atas dakwaan memfitnah berhubung artikel yang membincangkan urus niaga melibatkan Banglo Kelas Atasan (GCB) di Singapura. Artikel tersebut, yang diterbitkan pada 12 Disember 2024, mengandungi maklumat mengenai urus niaga hartanah kedua-dua menteri tersebut pada tahun 2023. Ini termasuk penjualan bekas kediaman Encik Shanmugam di Queen Astrid Park kepada UBS Trustees pada harga $88 juta, serta pembelian sebuah banglo di Brizay Park oleh Dr Tan tanpa kaveat pada harga hampir $27.3 juta.

Laporan tersebut menyatakan bahawa golongan kaya di Singapura kini semakin kerap merahsiakan pembelian rumah mereka, menggunakan amanah untuk memastikan identiti mereka tidak didedahkan kepada umum. Selain itu, artikel tersebut juga menyebut bahawa urus niaga yang dibuat tanpa kaveat "lebih sukar dikesan" kerana ia tidak terpapar dalam pangkalan data yang diselenggara oleh Penguasa Pembangunan Semula Bandar (URA). Kaveat adalah dokumen undang-undang yang boleh dikemukakan oleh pembeli hartanah kepada Penguasa Tanah Singapura (SLA) untuk melahirkan minat terhadap sesuatu hartanah dan menghalang pihak lain daripada membelinya.

Dalam penghakiman bertulisnya, Hakim Lim mendapati bahawa laporan tersebut memberi pembaca biasa tanggapan bahawa kedua-dua menteri telah mengambil kesempatan atas ketiadaan sistem semak dan imbang atau syarat untuk menjalankan urus niaga hartanah mereka secara tidak telus. Beliau menyatakan bahawa laporan itu menyampaikan mesej kepada pembaca bahawa terdapat urus niaga GCB yang disembunyikan daripada pengetahuan pemerintah sendiri, dan wujudnya kelonggaran dalam kawal selia yang boleh dieksploitasi oleh pembeli.

Hakim Lim juga menekankan bahawa pembaca mungkin memahami artikel itu sebagai bermaksud bahawa kedua-dua menteri berbuat demikian demi menyembunyikan urus niaga mereka serta mengelak daripada diperiksa, yang berpotensi menjurus kepada kemungkinan berlakunya pengubahan wang haram. Dalam konteks ini, Hakim Lim merujuk kepada skandal pengubahan wang haram berprofil tinggi bernilai $3 bilion yang menyaksikan 10 pesalah disabitkan kesalahan dan dipenjarakan. Ini menambah berat kepada tuduhan yang dilemparkan terhadap kedua-dua menteri dan menunjukkan betapa seriusnya implikasi yang boleh timbul daripada laporan tersebut.

Hakim Lim menyatakan, "Dakwaan bahawa seseorang telah mengatur urus niaga hartanahnya dengan sengaja bagi melepaskan diri daripada pemeriksaan terhadap kemungkinan berlakunya pengubahan wang haram, jelas sekali cenderung merendahkan martabatnya di mata masyarakat yang berfikiran waras." Beliau menegaskan bahawa laporan tersebut berunsur fitnah terhadap kedua-dua plaintif dan menolak hujah pihak defendan bahawa artikel tersebut hanya menyentuh tentang trend pembelian GCB di Singapura dan tidak memfitnah.

Kes ini bukan sahaja menonjolkan isu-isu berkaitan dengan integriti dan reputasi dalam dunia politik, tetapi juga mencerminkan cabaran yang dihadapi oleh organisasi media dalam menyampaikan berita dengan tepat dan bertanggungjawab. Dalam era di mana maklumat boleh disebarkan dengan cepat dan meluas, tanggungjawab untuk memastikan ketepatan dan keadilan dalam laporan media menjadi semakin penting. Keputusan mahkamah ini juga mungkin memberikan kesan kepada cara organisasi media lain menjalankan laporan mereka mengenai individu berprofil tinggi dan isu-isu sensitif di masa hadapan.

Secara keseluruhannya, keputusan ini adalah satu pengingat yang kuat tentang kepentingan ketepatan dalam laporan media, serta tanggungjawab yang datang bersama dengan kebebasan bersuara. Dalam konteks Singapura, di mana integriti dan ketelusan dalam pemerintahan amat dihargai, keputusan ini mungkin akan mempengaruhi cara pemegang jawatan awam dan media berinteraksi antara satu sama lain, serta membentuk norma baru dalam laporan mengenai isu-isu berkaitan dengan pegawai awam dan urus niaga hartanah.