• Home
  • Entertainment
  • Movies
  • I, Nobody: திரைப் பார்வை - எதிர் திசை திரும்பும் உணவுச் சங்கிலி!

I, Nobody: திரைப் பார்வை - எதிர் திசை திரும்பும் உணவுச் சங்கிலி!

ALN NEWS DESK
ALN NEWS DESK
Updated : Jul 12, 2026, 10:21 PM IST
4 min read
  • linkedin
  • twitter
  • facebook
  • instagram
  • whatsapp

1998 'தி ட்ரூமேன் ஷோ' திரைப்படத்தின் கதாநாயகன் தன்னை பற்றிய சுய விமர்சனம். 'ஐ, நோபடி' திரைப்படம் ஒரு வங்கிக் கொள்ளை பின்னணியில் ஒரு சாமானியனின் கதையை விவரிக்கிறது.

“ஏதோவொரு விதத்தில் இவ்வுலகம் என்னை மைய அச்சாக வைத்துக்கொண்டு சுழல்கிறது என்றே நினைக்கிறேன்”. - இது 1998 ‘தி ட்ரூமேன் ஷோ’ திரைப்பட கதாநாயகன் தன்னை பற்றிச் சொல்லும் ஒரு சுய விமர்சனம். இந்தக் கருத்து, தனி மனிதனின் சுதந்திரம், வாழ்க்கையின் சிக்கல்கள் மற்றும் சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றின் மையத்தில் அமைந்துள்ளது. இதே போல, மலையாள திரைப்பட ‘ஐ, நோபடி’ (I, Nobody) என்ற புதிய படத்தின் கதை, ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் அசாதாரண மாற்றங்களைப் பற்றியது.

வானொலி காலத்தில் இருந்து காணொலி காலத்துக்கு மாறும் போது, தனி மனித சுதந்திரத்தின் சிக்கல்கள் தொடங்கிவிட்டன. இந்தச் சிக்கல்களை மையமாகக் கொண்டு, ‘ஐ, நோபடி’ என்ற திரைப்படம், ஒரு வங்கிக் கொள்ளை சம்பவத்தின் பின்னணி மற்றும் அதில் சிக்கிக்கொண்ட ஒரு சாதாரண மனிதனின் கதையை கூறுகிறது. கதையின் மையக் கதை, ராஜீவன் என்ற அரசுப் பணியாளரின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டது. அவர் தற்செயலாக வங்கிக் கொள்ளை ஒன்றில் சிக்கிக்கொள்கிறார், இதனால் அவரது மனைவி மீரா மற்றும் இரு பெண் குழந்தைகள் கொண்ட குடும்ப வாழ்க்கை முற்றிலும் தலைகீழாக மாறுகிறது.

இந்த திரைப்படம், மலையாள சினிமாவின் புகழ்பெற்ற ‘த்ரிஷ்யம்’ போன்ற கதைகளை நினைவூட்டுகிறது, இதில் நாயகன் தனது குடும்பத்தை காக்கும் முயற்சியில் எல்லா எல்லைகளுக்கும் செல்லும் ஒரு சாதாரண மனிதனின் கதை விவரிக்கப்படுகிறது. ‘ஆடு ஜீவிதம்’, ‘எம்புரான்’ போன்ற பெரிய திரைப்படங்களை தயாரித்த பிருத்விராஜ் சுகுமாரன், ‘ஐ, நோபடி’யின் தயாரிப்பில் இருக்கிறார். ‘ரோஸ்சார்ச்’ வெற்றிக்குப் பிறகு, நிஸாம் பஷீர் இப்படத்தில் இணைந்துள்ளார். பிருத்விராஜ், இப்படத்தை குற்றம், நகைச்சுவை, புலனாய்வு மற்றும் குடும்பம் ஆகியவற்றின் கலவையாகக் கூறுகிறார்.

திரைப்படத்தின் தொடக்கம், ராஜீவன், கையில் துப்பாக்கியுடன் வங்கிக்குள் நுழைவதன் மூலம் ஆரம்பமாகிறது. அங்கு, ஏற்கெனவே வங்கிக் கொள்ளையில் ஈடுபட்ட மூவரால் அவனை கண்கட்டி கடத்துவதால், நேரத்தை வீணடிக்காமல், படம் உடனே துவங்குகிறது. இந்த ஆரம்பப் புள்ளியில் இருந்து, நாயகனின் சிக்கலான குடும்ப வாழ்வு, அலுவலக வெறுமை மற்றும் மகள்களின் மீதான பாசம் ஆகியவை காட்சிகளில் விரிகின்றன. இதனால், கதை முதலில் மிகுந்த பரபரப்பில் நகர்கிறது.

முதல் பாதியில் பரபரப்பான திருப்பங்கள், கணவன்-மனைவி இடையிலான அகச்சிக்கல்கள் மற்றும் காவல் துறையின் துரத்துதல் ஆகியவை கதைப் போக்கில் சுவாரஸ்யத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இதில் ஃப்ளாஷ்பேக் யுக்தி இல்லாமல், கதையும் அதன் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளும் நமக்கு நேரடியாகவே புரிய வைக்கப்படுகிறது. முதல் பாதியின் விறுவிறுப்பான எழுத்தும், ஒளிப்பதிவும், படத்தொகுப்பும் குறிப்பிட்ட அளவுக்கு சிறந்ததாக அமைந்துள்ளது. பின்னணி இசை சிறிது உதவியளித்தாலும், பாடல்களின் இடைவேளை கதைப்போக்கில் தடையாக இருக்கிறது.

இரண்டாம் பாதியில், திரும்பத் திரும்ப வரும் காட்சிகள் மற்றும் படத்தின் களம் மற்றும் நிறம் தொடர்பின்றி மாறிக்கொண்டே வருவதால், கதைப்போக்கின் கவனம் சிதறுகிறது. மேலும், ஷங்கர் படங்களைப் போலவே, சமூக கவனக்குவிப்புகள் மற்றும் அரசியல் நையாண்டியங்களைச் சேர்க்கும் முயற்சிகள், சரிவர பொருந்தாமல் போய்விடுகிறது. எனவே, படம் நீளமும், தேவையற்ற பாடல்களும், துரத்துதல் மற்றும் சண்டைக் காட்சிகளும் குறைக்கப்பட்டால், சிறந்த படைப்பு உருவாகும் வாய்ப்பு அதிகமாக இருக்கிறது.

பிருத்விராஜின் நடிப்பு, அளவான மற்றும் அழுத்தமானதாக இருக்கிறது. ஆனால், மீராவாக வரும் பார்வதி திருவோத்து, குறைவான திரியுள்ள நிலையில் பிரமாதமாக நடிக்கிறார். குழந்தை நட்சத்திரங்கள், திக்குவாய் காவலராக வரும் ஹக்கீம் ஷாஜகான் மற்றும் அசோகன் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். தேசிய விருது பெற்ற நடிகை பீனா சந்திரன், சின்ன கதாபாத்திரத்தில் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார், இது அவரது திறமையை முழுமையாகப் பயன்படுத்தாததாகும்.

காவல் நிலையத்தில், காவலர் ஒருவர் உணவுச் சங்கிலியின் தொடர்பு மற்றும் தாவரயுண்ணியானது ஊனுண்ணியாக மாற வேண்டிய கட்டாயம் பற்றி பேசும் காட்சி, சமூக உணர்வுகளைத் தூண்டும் வகையில் அமைந்துள்ளது. இது, உணவின் உற்பத்தி மற்றும் அதன் தாக்கங்கள் குறித்து ஒரு சமூக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. உணவுச் சங்கிலி என்பது ஒரு சமூகத்தின் ஆரோக்கியம் மற்றும் நலனுக்கான அடிப்படையாகும், மேலும் இது நம் உணவுக்கூட்டம், விவசாயம், தொழில்நுட்பம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றின் இடையிலான தொடர்புகளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வை உருவாக்குகிறது.

ஒலி வடிவமைப்பு இப்படத்துக்கு முக்கியமான துணையாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை கதவு தட்டப்படும் காட்சிகள், ஒரு திருப்பத்தை ஒலி வழியாக கடத்தியிருப்பது, அதற்கான நேர்த்தியைக் காட்டுகிறது. தினேஷ் புருஷோத்தமனின் ஒளிப்பதிவு மற்றும் ரமீஸின் புதுமையான படத்தொகுப்பு, தொழில்நுட்ப உச்சபட்சங்களை அடைந்துள்ளன. ஆனால், பாடல்களும், சூப்பர் ஹீரோத்தனமான சண்டைக் காட்சிகளும், படத்தின் நீளத்தை சோதிக்கின்றன.

இணையத் தொடர்பு இல்லாமல் இருப்பது, உண்மையான சுதந்திரத்தின் நவீன விளக்கத்தை அழகாக கையாண்டிருக்கிறது. படம், தனது நீளத்தையும், தொய்வான இரண்டாம் பாகத்தையும் சரிசெய்திருந்தால், ஸ்ரீராம் ராகவானின் ‘அந்தாதுன்’ போலவே அமைந்திருக்க வேண்டிய உச்சத்தை இழந்திருக்கிறது. குறிப்பாக, உண்மை ஊர்ந்து சென்று சேர்வதற்கு முன்னர், பொய்கள் பறந்து சென்று சேர்த்துவிடும் சமூக வலைதள அவலங்களைச் காட்டிய ‘ஸ்டோலன்’ இந்தி படம் போலவே, ‘ஐ, நோபடி’வும் அழுத்தமாக உணர்த்தியிருக்கிறது. இதற்காகவும், தொழில்நுட்ப ரசவாதத்துக்காகவும் மட்டுமே சற்றே சீரற்று இயங்கும் இப்படத்தை பரிந்துரை செய்யலாம்.

‘ஐ, நோபடி’ திரைப்படம், அதன் கதை மற்றும் பாத்திரங்களின் மூலம், சமூகத்தின் மையத்தில் உள்ள பிரச்சினைகளை எளிதாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. குறிப்பாக, குடும்ப உறவுகள், சமூகப் பொறுப்பு, மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரம் போன்ற அம்சங்களை நன்கு விவரிக்கிறது. இதனால், இது ஒரு பொது மக்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், சமூக ஆர்வலர்களுக்கும் ஒரு முக்கியமான உரையாடலை உருவாக்குகிறது. திரைப்படம், ஒரு சாதாரண மனிதனின் கதை மூலம், நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகின் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

மலையாள திரைப்படத்துறையில், ‘ஐ, நோபடி’ போன்ற கதைகள், பொதுவாக, நவீன உலகில் உள்ள மனிதர்களின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்துவதற்கான வழியாக இருக்கின்றன. இதனால், இது ஒரு சமூக மாற்றத்தின் அடிப்படையாகவும் இருக்கக்கூடியது. மக்கள், இப்படத்தின் மூலம், தங்களின் வாழ்வில் ஏற்படும் சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கான உற்சாகத்தைப் பெறலாம். இதேபோல், இந்த திரைப்படம், சமூகத்தின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில், ஒரு புதிய பார்வையை வழங்குகிறது.

இப்போது, ‘ஐ, நோபடி’ திரைப்படம், அதன் உள்ளடக்கம் மற்றும் கதைப்போக்கின் மூலம், மலையாள சினிமாவின் புதிய பரிமாணங்களை உருவாக்குகிறது. இது, பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு புதிய அனுபவத்தை வழங்குவதோடு, சமூகத்தின் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்ளவும் உதவுகிறது. இதனால், இது ஒரு முக்கியமான திரைப்படமாக மாறுகிறது, மேலும் இது சமூகப் பொறுப்புகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

மொத்தத்தில், ‘ஐ, நோபடி’ என்பது ஒரு சுவாரஸ்யமான திரைப்படமாகும், ஆனால் சில இடங்களில் இது தனது புலனாய்வு மற்றும் கதைப்போக்கில் சிக்கல்களை சந்திக்கிறது. இதனால், இது ஒரு சரியான சினிமா அனுபவமாக மாறுவதற்கு, மேலும் சில திருத்தங்கள் தேவைப்படும். ஆனால், இதற்குப் பிறகும், இது ஒரு முக்கியமான உரையாடலை உருவாக்கும் வாய்ப்பு கொண்டதாகும், மேலும் இது நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகின் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

Get More Updates

To learn more about the latest developments in Movies, stay updated with our exclusive reports and analyses on AiLensNews.

Related News