পদ্মশ্ৰী আৰু সাহিত্য অকাডেমী বঁটাপ্ৰাপক গীতা উপাধ্যায়ৰ দেহাৱসান

গুৱাহাটী, ভাৰত ১৪ জুলাই ২০২৬ ALN: ডিজিটেল ডেস্কঃ অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্য তথা সংস্কৃতিৰ মাজত এক সুদৃঢ় সমন্বয়ৰ সেতু নিৰ্মাণ কৰা পদ্মশ্ৰী বঁটাপ্ৰাপক, সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক, বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, অনুবাদক গীতা উপাধ্যায়ৰ দেহাৱসান। সোমবাৰে নিশা ৯ বাজি ১০ মিনিটত দেহাৱসান ঘটে বিশিষ্ট সাহিত্যিকগৰাকীৰ। বাৰ্ধক্যজনিত ৮৭ বছৰ বয়সত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে গীতা উপাধ্যায়ে। ভাৰতীয় গোর্খা পৰিসংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভানেত্ৰী আছিল গীতা উপাধ্যায়। দুবাৰকৈ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল বিশিষ্ট সাহিত্যিকগৰাকীয়ে।

গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক যাত্ৰা আৰু সাংস্কৃতিক অৱদানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ আগতে, তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কিছু পটভূমি জানিবলৈ দিয়া যাক। ১৯৩৯ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমৰ তেতিয়াৰ দৰং জিলাৰ (বৰ্তমানৰ বিশ্বনাথ জিলা) গাংমৌথানত জন্মগ্ৰহণ কৰা গীতা উপাধ্যায়ে সমাজসেৱা আৰু নেতৃত্বৰ বাবে পৰিচিত এক প্ৰতিষ্ঠিত পৰিয়ালৰ কন্যা। তেওঁ গুৱাহাটীৰ সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেওঁ অসমৰ গোর্খা সমাজৰ ভিতৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক কৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত, তেওঁ যে কেৱল সাহিত্যিকেই নহয়, বৰঞ্চ দুটা পৃথক ভাষাৰ মাজত এক সেতু নিৰ্মাণ কৰাৰ বাবে পৰিচিত আছিল। তেওঁ অসমীয়া আৰু নেপালী ভাষাৰ উত্তৰণ তথা আদান-প্ৰদানৰ বাবে আজীৱন কাম কৰি গৈছিল। গীতা উপাধ্যায়ে কৈছিল, "মোৰ দুটা মাতৃভাষা এটা নেপালী আৰু আনটো অসমীয়া"। এই উক্তি তাৰ ভাষাগত পৰিচয়ৰ লগতে সাংস্কৃতিক সম্প্ৰীতিৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ দিশক প্ৰদৰ্শন কৰে।

তেওঁৰ সাহিত্যিক কীৰ্তি উল্লেখযোগ্য। বিশ্ববিখ্যাত 'এন ফ্ৰাংকৰ ডায়েৰী' গ্ৰন্থখনি অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰি পাঠক সমাজলৈ আগবঢ়াইছিল। এই গ্ৰন্থখনৰ মাধ্যমে গীতা উপাধ্যায়ে অসমীয়া পাঠকক বিশ্বৰ এক গম্ভীৰ ইতিহাসৰ অংশৰ সৈতে পৰিচয় কৰাইছিল। লগতে, ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ অমৰ সৃষ্টি 'কাৰেঙৰ লিগিৰী' নাটকখন তেওঁ নেপালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰি নেপালী পাঠকৰ মাজত অসমীয়া সাহিত্যৰ পৰিচিতি সুদৃঢ় কৰিছিল। এইদৰে, গীতা উপাধ্যায়ে দুই ভাষাৰ মাজত এক সেতু নিৰ্মাণ কৰি এক সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ গঢ়ি তুলিছিল।

গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক কৰ্মৰ ফলত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটা ভাৰতৰ অন্যতম সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূর্ণ সাহিত্যিক সন্মান। তেওঁ দুবাৰ এই বঁটা লাভ কৰি নিজৰ সাহিত্যিক কৃতিত্বৰ প্ৰমাণ দিছিল। সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰাৰ পিছত, গীতা উপাধ্যায়ে অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ মাজত এক নতুন দিশৰ সূচনা কৰিছিল।

গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰ পিছত, শ শ গুণমুগ্ধৰ সমবেত হোৱাৰ ঘটনা এক নতুন দিশৰ সূচনা কৰে। শোণিতপুৰ জিলাৰ জিলা যুক্ত আনন্দ কুমাৰ দাসে বিদেহী আত্মাৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰিছে। এই শ্ৰদ্ধাঞ্জলি গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱদানৰ ওপৰত এক গুৰুত্বপূর্ণ প্ৰতিক্ৰিয়া। শোকসন্তপ্ত পৰিয়ালবৰ্গলৈ সমবেদনা জনাই, তেওঁ গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰে সাহিত্যৰ এক দৰিদ্ৰতা অনুভৱ কৰিছে।

গীতা উপাধ্যায়ৰ দেহাৱসানৰ পাছত, তেওঁৰ নশ্বৰ দেহত শেষ শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ সমবেত হৈছে বহু গুণমুগ্ধ। এই ঘটনাই স্পষ্ট কৰে যে, গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক কৃতিত্ব আৰু সাংস্কৃতিক অৱদানৰ প্ৰতি সমাজৰ এক গভীৰ সন্মান আছে। কাইলৈ অৰ্থাৎ বুধবাৰে সম্পূৰ্ণ ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে এইগৰাকী বৰেণ্য সাহিত্যিকৰ শেষ কৃত্য সম্পন্ন কৰা হ’ব। এই শেষ কৃত্যৰ সময়ত, তেওঁক সন্মান জনাবলৈ বহু সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ আৰু সংস্কৃতিকাৰীৰ সমাগম হ’ব।

গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যু অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক বিশাল ক্ষতি। তেওঁ যি সেতু নিৰ্মাণ কৰিছিল, সেই সেতু দুটা ভাষিক গোষ্ঠীৰ মাজত এক সম্প্ৰীতিৰ ভিত্তি গঢ়ি তুলিছিল। তাঁতৰ সাহিত্যিক কৃতিত্বৰ বাবে, অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ মাজত এক নতুন দিশৰ সূচনা হৈছিল। গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰে এই সেতু আৰু এক নতুন দিশৰ সন্ধানৰ প্ৰয়োজন দেখা দিছে।

গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক যাত্ৰা আৰু তেওঁৰ অবদানৰ ওপৰত আলোচনা কৰিলে, তেওঁ যি পৰিসৰে অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ মাজত এক সেতু নিৰ্মাণ কৰিছিল, সেই পৰিসৰ আৰু অধিক গুৰুত্বপূর্ণ। সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত গীতা উপাধ্যায়ৰ অৱদানৰ বাবে, তেওঁ যুগে যুগে সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ এক প্ৰতীক হৈ থাকিব।

গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অধ্যায়ৰ সমাপ্তি ঘটে। কিন্তু তেওঁৰ সাহিত্যিক কৃতিত্ব আৰু সাংস্কৃতিক অৱদানৰ স্মৃতি সদায় জীয়াই থাকিব। সমাজৰ বাবে তেওঁ যি শিক্ষা আৰু অনুপ্ৰেৰণা আগবঢ়াইছিল, সেইবোৰৰ বাবে অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক নতুন দিশৰ সন্ধানৰ প্ৰয়োজন দেখা দিছে।

গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যু, বিশেষকৈ অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ পৰিসৰত, এক গভীৰ শোকৰ কাৰণ। তেওঁ যি সেতু নিৰ্মাণ কৰিছিল, সেই সেতু দুটা ভাষিক গোষ্ঠীৰ মাজত এক সম্প্ৰীতিৰ ভিত্তি গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁৰ সাহিত্যিক কৃতিত্বৰ বাবে, অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ মাজত এক নতুন দিশৰ সূচনা হৈছিল। গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰে এই সেতু আৰু এক নতুন দিশৰ সন্ধানৰ প্ৰয়োজন দেখা দিছে।

গীতা উপাধ্যায়ৰ সাহিত্যিক যাত্ৰা আৰু তেওঁৰ অবদানৰ ওপৰত আলোচনা কৰিলে, তেওঁ যি পৰিসৰে অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ মাজত এক সেতু নিৰ্মাণ কৰিছিল, সেই পৰিসৰ আৰু অধিক গুৰুত্বপূর্ণ। সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত গীতা উপাধ্যায়ৰ অৱদানৰ বাবে, তেওঁ যুগে যুগে সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ এক প্ৰতীক হৈ থাকিব।

গীতা উপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অধ্যায়ৰ সমাপ্তি ঘটে। কিন্তু তেওঁৰ সাহিত্যিক কৃতিত্ব আৰু সাংস্কৃতিক অৱদানৰ স্মৃতি সদায় জীয়াই থাকিব। সমাজৰ বাবে তেওঁ যি শিক্ষা আৰু অনুপ্ৰেৰণা আগবঢ়াইছিল, সেইবোৰৰ বাবে অসমীয়া আৰু নেপালী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক নতুন দিশৰ সন্ধানৰ প্ৰয়োজন দেখা দিছে।